خطبه ۱۹۱ -در حمد خدا و لزوم تقوا
شناخت پروردگار
سپاس خداوندی را سزاست كه سپاس او در خلق آشكار، و سپاهش پیروز و بزرگی او والا و بیكرانه است خدا را برای نعمتهای پی در پی و بخشش های بزرگش ستایش می كنم، خدایی كه حلمش بزرگ و عفوكننده است، در فرمانش عادل، و از گذشته و آینده باخبر است، با علم خود جهان هستی را پدید آورده، و با فرمان خود موجودات را آفریده است، بی آنكه از كسی پیروی كند، و یا بیاموزد، و یا از طرح حكیم دیگری استفاده نماید، در آفرینش پدیده ها، دچار اشتباهی نشده، و نه با حضور و مشورت گروهی آفریده است. گواهی می دهم كه محمد (ص) بنده و فرستاده اوست، به هنگامی او را مبعوث فرمود كه مردم در گرداب جهالت فرو رفته، و در حیرت و سرگردانی به سر می بردند، هلاكت آنان را مهار كرده به سوی خود می كشید، و گمراهی بر جان و دلشان قفل زده بود. ره آورد پرهیزكاری ای بندگان خدا! شما را به پرهیزكاری سفارش می كنم، كه حق خداوند بر شماست، و نیز موجب حق شما بر پروردگار است، از خدا برای پرهیزكاری یاری بطلبید، و برای انجام دستورات خدا از تقوا یاری جویید، زیرا تقوا، امروز سپر بلا، و فردا راه رسیدن به بهشت است، راه تقوا روشن، و رونده آن بهره مند، و امانتدا رش خدا، كه حافظان آن خواهد بود، تقوا همواره خود را بر امت های گذشته و آینده عرضه می كند، زیرا فردای قیامت، همه به آن نیازمندند. آنگاه كه در قیامت آفریده ها را گرد می آورد، و درباره همه نعمت ها می پرسد، پس چه اندكند آنان كه تقوا را برگزیدند، و بار آن را بدرستی بر دوش كشیدند، آری پرهیزكاران تعدادشان اندك است، و شایسته ستایش خداوند سبحان كه فرمود: (بندگان سپاس گزار من اندكند.) پس گوش جان را به ندای تقوا بسپارید، و برای به دست آوردن آن تلاش كنید، تقوا را بجای آن چه از دست رفته به دست آوردید و عوض هر كار مخالفی كه مرتكب شده اید انتخاب كنید، با تقوا خواب خود را به بیداری، و روزتان را با آن سپری كنید، دلهای خود را با تقوا زنده كنید، و گناهان خود را با آن شستشو دهید، بیماریهای روان و جان خود را با تقوا درمان، و خود را آماده سفر آخرت گردانید، از تباه كنندگان تقوا عبرت گیرید و خود عبرت پرهیزكاران نشوید. آگاه باشید! تقوا را حفظ كنید و خویشتن را با تقوا حفظ نمایید. پرهیز از دنیای حرام برابر دنیا خویشتن دار و برابر آخرت دلباخته باشید، آن كس را كه تقوا بلندمرتبت نمود خوار نشمارید، و آن را كه دنیا عزیزش كرد گرامی ندارید، برق درخشنده دنیا شما را خیره نكند، و سخن ستاینده دنیا را نشنوید، به دعوت كننده دنیا پاسخ ندهید، و از تابش دنیا روشنایی نخواهید، و فریفته كالاهای گرانقدر دنیا نگردید. همانا برق دنیای حرام بی فروغ است، و سخنش دروغ، و اموالش به غارت رفته، و كالاهای آن در شرف تاراج است. آگاه باشید! دنیای حرام چونان عشوه گر هرزه ای است كه تسلیم نشود، و مركب سركشی است كه فرمان نبرد، دروغگویی خیانتكار، ناسپاس حق نشناس، دشمنی حیله گر، پشت كننده ای سرگردان، حالاتش متزلزل، عزتش خواری، جدش بازی و شوخی، و بلندی آن سقوط است، خانه جنگ و غارتگری، تبهكاری و هلاكت، و سرمنزل ناآرامی است، جایگاه دیدار كردنها و جداییهاست، راه های آن حیرت زا، گریزگاههایش ناپیدا، و خواستهایش نومیدكننده و زیانبار است، پناهگاههای دنیا انسان را تسلیم مرگ می كند، و از خانه های خود بیرون می راند، و چاره اندیشی ها ناتوان كننده است. اقسام دنیاپرستان نجات یافته ای مجروح، یا مجروحی پاره پاره تن، دسته ای سر از تن جدا، و دسته ای دیگر در خون خود تپیده، گروهی انگشت به دندان، و جمعی از حسرت و اندوه دست بر دست می مالند، برخی سر بر روی دستها نهاده به فكر فرو رفته اند، عده ای بر اشتباهات گذشته افسوس می خورند و خویشتن را محكوم می كنند، و عده ای دیگر از عزم و تصمیم ها دست برداشته، كه راه فرار و هر نوع حیله گری بسته شده، و دنیا آنها را غافلگیر كرده است، زیرا كار از كار گذشته، و عمر گرانبها هدر رفته است. هیهات! هیهات! آنچه از دست رفت گذشت، و آنچه سپری شد رفت، و جهان چنانكه می خواست به پایان رسید. (نه آسمان بر آنها گریست و نه زمین، و هرگز دیگر به آنها مهلتی داده نشد.)


برچسب‌ها: حمد, تقوا
+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم بهمن ۱۳۹۴ساعت 22:54  توسط سیدمحمدمهدی مدنی  |